Astazi sunt putin trist. Am jurat ca n-am sa incep nici un post cu "astazi" si totusi, iata-ma...
Toata ziua am fost plouat. Parca cineva m-a aruncat intr-un butoi mare cu gelatina. Mi s-a prins in par - gelatina - si m-a transformat intr-o mare guma de mestecat. Singurul sens pe care pot sa-l gasesc este ca oamenii nu pot trai fara alti oameni, dar jur ca am sa incerc! Am sa-mi dedic existenta gasirii unui moment in care pot sa ma evaporez. In care sa ma transform intr-o picatura de apa adica, pentru ca doar ele se pot evapora. O sa ma duc in Newcastle. O sa-mi inchiriez o camera aproape de mare. Mereu am urat marea, dar acolo o sa-mi placa. E frig mereu, ploua des si valurile au 20 de metri. Ideal. O sa invat sa vorbesc "geordie" si o sa ma duc sa beau singur la pub. Bere neagra si rea. N-am baut niciodata, dar cred ca e rea de tot. O sa ma duc si o sa beau in fiecare zi. De doua sau trei ori duminica. Mai ales daca e soare. O sa ma duc la meciurile echipei lor, o sa-mi tatuez "toon army" pe antebrat si o sa traiesc asa pana o sa uit cine sunt si de ce exist. O sa fac asta pana cand nu voi mai recunoaste pe nimeni si nimeni nu ma va mai recunoaste cu barba mea mare si parul meu scurt. O sa lipsesc tuturor o vreme. Apoi am sa lipsesc doar unora iar in cele din urma nu voi mai lipsi decat unei singure persoane si mi-e teama ca nu e cea careia as vrea sa ii lipsesc. Mi-as mai lipsi doar mie. Si as plange in fiecare seara, chinuindu-ma sa opresc totul si sa ma scurg pe podea ca intr-un film prost. Si n-am sa pot si a doua zi o voi lua de la capat. Eu si James Blunt. Asa sunt si astazi. Asa am fost si ieri. Doar ca nu eram in Newcastle. Eram in Brasov. Si maine tot in Brasov voi fi. Nu singur, dar singur. Eu si James Blunt.
Toata ziua am fost plouat. Parca cineva m-a aruncat intr-un butoi mare cu gelatina. Mi s-a prins in par - gelatina - si m-a transformat intr-o mare guma de mestecat. Singurul sens pe care pot sa-l gasesc este ca oamenii nu pot trai fara alti oameni, dar jur ca am sa incerc! Am sa-mi dedic existenta gasirii unui moment in care pot sa ma evaporez. In care sa ma transform intr-o picatura de apa adica, pentru ca doar ele se pot evapora. O sa ma duc in Newcastle. O sa-mi inchiriez o camera aproape de mare. Mereu am urat marea, dar acolo o sa-mi placa. E frig mereu, ploua des si valurile au 20 de metri. Ideal. O sa invat sa vorbesc "geordie" si o sa ma duc sa beau singur la pub. Bere neagra si rea. N-am baut niciodata, dar cred ca e rea de tot. O sa ma duc si o sa beau in fiecare zi. De doua sau trei ori duminica. Mai ales daca e soare. O sa ma duc la meciurile echipei lor, o sa-mi tatuez "toon army" pe antebrat si o sa traiesc asa pana o sa uit cine sunt si de ce exist. O sa fac asta pana cand nu voi mai recunoaste pe nimeni si nimeni nu ma va mai recunoaste cu barba mea mare si parul meu scurt. O sa lipsesc tuturor o vreme. Apoi am sa lipsesc doar unora iar in cele din urma nu voi mai lipsi decat unei singure persoane si mi-e teama ca nu e cea careia as vrea sa ii lipsesc. Mi-as mai lipsi doar mie. Si as plange in fiecare seara, chinuindu-ma sa opresc totul si sa ma scurg pe podea ca intr-un film prost. Si n-am sa pot si a doua zi o voi lua de la capat. Eu si James Blunt. Asa sunt si astazi. Asa am fost si ieri. Doar ca nu eram in Newcastle. Eram in Brasov. Si maine tot in Brasov voi fi. Nu singur, dar singur. Eu si James Blunt.
No comments:
Post a Comment